Dostoyevski’nin satırlarında gizlenen derin hakikatler, bu seçkide bir araya geliyor. İnsan, kendi kendine dürüst olmaktan kaçtıkça, içindeki boşluğun büyümesi kaçınılmaz olur. Yaşamı anlamlı kılan umut ve…
Dostoyevski’nin satırlarında gizlenen derin hakikatler, bu seçkide bir araya geliyor. İnsan, kendi kendine dürüst olmaktan kaçtıkça, içindeki boşluğun büyümesi kaçınılmaz olur. Yaşamı anlamlı kılan umut ve sevgi kökünden söküldüğünde, geriye yalnızca karanlık bir uçurum kalır. Artık ahlakın sınırları silinir; her şey mübah hale gelir, hatta en vahşi dürtüler bile mazur görülür. İnsanlık, cennetin eşiğinde durup özgürlüğün peşinden koşarken, mutsuzluğun kapısını aralamaktan çekinmedi. Ateşi çalmak pahasına da olsa, kendi lanetini seçti. Bu sayfalarda, insanın trajedisi ve yüceliği, çarpıcı bir sadelikle gözler önüne seriliyor.
