Abdurrahman Dudu’nun kaleminden çıkan *Duduca Simge Mesih*, edebiyatın sınırlarını zorlayan, imgelerle örülü bir yolculuk sunuyor. Sözcüklerin ardında saklı anlamlar, kırılgan bir gerçeklikle dans ederken…
Abdurrahman Dudu’nun kaleminden çıkan *Duduca Simge Mesih*, edebiyatın sınırlarını zorlayan, imgelerle örülü bir yolculuk sunuyor. Sözcüklerin ardında saklı anlamlar, kırılgan bir gerçeklikle dans ederken, okurunu beklenmedik dönemeçlere sürüklüyor. Her sayfada, varoluşun derinliklerine inen bir sorgulama gizli: İnsan, kendi yok oluşunu nasıl simgeler? Lorca’nın oyunlarındaki trajik tınılar, koltuklarda unutulmuş hayaller, tesirsiz parçaların sessiz devinimi... Dudu, bu karmaşık dokuda, incelikle örülmüş bir anlatı örer. İskelet anahtarlar gibi açılan kapılar, ansızın karşılaşılan yollar ve inceldiği yerden kopan bağlar, metni bir labirente dönüştürüyor. 186 sayfada, kaybolmak ve yeniden bulmak arasında gidip gelen bir deneyim vaat ediyor.