Şairin kaleminden dökülen her satır, bir direnişin izlerini taşıyor. Toprağın derinliklerinden fışkıran sözcükler, emeğin ve mücadelenin sesine dönüşüyor; kanayan dizlerle akıp giden bir ırmağın coşkusu gibi…
Şairin kaleminden dökülen her satır, bir direnişin izlerini taşıyor. Toprağın derinliklerinden fışkıran sözcükler, emeğin ve mücadelenin sesine dönüşüyor; kanayan dizlerle akıp giden bir ırmağın coşkusu gibi. Kızıl bir kuş misali kanat çırpan dizeler, geçmişin yükünü sırtlanmış yolculara sesleniyor: "Çalışkanım, kadim emekçim, nasıl yazmalı seni?" Mürekkebiyle, divitiyle, isyanın cönk defterine düşen her harf, bir sınıfın hikâyesini anlatıyor. Şiirin ateşli nefesi, suskunluğun duvarlarını yıkarken, sözcükler birer kıvılcım gibi parlıyor.
