- Ses ve-rin, kim var o-ra-da di-yo-rum? Ses seda yok. Yerden ufacık bir taş alıp çite doğru fırlattı. Taş, teneke gibi bir şeye çarptıktan sonra durdu. Beli belirsiz bir ses duydu: -Yardım edin! Dicle…
- Ses ve-rin, kim var o-ra-da di-yo-rum? Ses seda yok. Yerden ufacık bir taş alıp çite doğru fırlattı. Taş, teneke gibi bir şeye çarptıktan sonra durdu. Beli belirsiz bir ses duydu: -Yardım edin! Dicle, derinden gelen bu sesi arka arkaya birkaç kez işitti. Emin olmak için birkaç adım ileri gidip yeniden "kimsiniz" diye alçaktan seslendi. Kesik kesik birkaç inlemenin ardından yerdekinin sesi duyuldu. - Yardım edin, ben karşı mahalleden... Dicle şaşırıp kaldı. Çitin yanına geldiğinde başını yere dayamış, üstü başı çamura belenmiş orta cüsseli bir adam gördü. Genç mi, yoksa yaşlı mıydı yüzünü tam seçemiyordu. Adam yaralı haliyle buraya nasıl girmişti? Alt tarafta duvar, uvardan öte kömürlük vardı. - Gardaş kimsin, niye buraya düştün? - Yaralıyım abla! Vuruldum... - Söyle gardaş neyle yaralandın. Biri mi vurdu? - Abla yaralıyım işte. Kurşun yarası...
