Augusto Monterroso’nun *Devridaim*’i, okuru zamanın ve varoluşun kıyılarında gezdirirken, sıradan görünen anların ardındaki derin boşluğu gösteriyor. Kısa ama yoğun bir anlatıya sahip olan roman, insanın kendi…
Augusto Monterroso’nun *Devridaim*’i, okuru zamanın ve varoluşun kıyılarında gezdirirken, sıradan görünen anların ardındaki derin boşluğu gösteriyor. Kısa ama yoğun bir anlatıya sahip olan roman, insanın kendi hayatına yabancılaşmasını, tekrarlanan günlerin anlam arayışını ve kaçınılmaz döngülerin tuzağına düşen karakterlerin iç hesaplaşmalarını ustaca işliyor. Monterroso’nun keskin gözlemleri, her sayfada yeni bir ironi ya da sessiz bir patlama barındırıyor; sanki her cümle, okuru daha da derine çekmek için tasarlanmış gibi. Kitap, 132 sayfalık sade ama etkileyici yapısıyla, insanın kendini ve çevresini sorgulamasını sağlıyor. Karakterlerin iç monologları, zaman zaman absürtleşen diyalogları ve beklenmedik dönemeçleriyle *Devridaim*, okurunu düşündürmekten asla vazgeçmiyor. Monterroso, kelimeleri öyle bir yerleştiriyor ki, her satırda hem bir hüzün hem de gizli bir gülümseme saklı. Hayatın tekrarlayan.
