Yeniden kukla olmak istediğini kabullenmiş, sonu başı kararsız devinimler sahnenin ortasına doğru itelerdi onu, takma gözlerinde kimine göre ölüm, kimine göre deşilmiş ruh, zamanı hiçe saymanın bedelini…
Yeniden kukla olmak istediğini kabullenmiş, sonu başı kararsız devinimler sahnenin ortasına doğru itelerdi onu, takma gözlerinde kimine göre ölüm, kimine göre deşilmiş ruh, zamanı hiçe saymanın bedelini canlandırsın diye. Gördüklerinin, duyduklarının görülmekle, duyulmakla yetindiği bir yaşamasızlığa kıstırırdı kendini. İpleri el ayak çektikten sonra uzak perdelerin ardını sökmeye çalışır, yine de bulamazdı yazamadıklarını yazmanın yolunu.
