Bu evde ölmek ve aşkı bulmak için duraklamış bir ruh var. Duvardaki her iz, sevdiğinin hayaletiyle örülmüş sanki. Sesleniyor, ama kimse yanıt vermiyor: "Beni duyuyor musunuz?" diye soruyor tekrar tekrar, bir…
Bu evde ölmek ve aşkı bulmak için duraklamış bir ruh var. Duvardaki her iz, sevdiğinin hayaletiyle örülmüş sanki. Sesleniyor, ama kimse yanıt vermiyor: "Beni duyuyor musunuz?" diye soruyor tekrar tekrar, bir örtüye sığınmak istercesine. Sessizlik, yalnızlığın ağırlığını taşıyor omuzlarında. Sözcükler, kırık bir aynadan yansıyan parçalar gibi dağılıyor sayfalara. Acının ve umudun ince çizgisinde yürüyen bir anlatı, okuru kendi yalnızlığına davet ediyor. Her cümle, bir nefes alıp veriş kadar gerçek, bir haykırış kadar derin.