Gözyaşları toprağa döküldüğünde bile filizlenemeyen bir yürek, kanatsız uçma hayalleriyle kanat çırpar. Gözlerini perdeleyen kirpikler, görmek istemediği gerçeklerden kaçışın nafile çabasıdır. Susuzluğunu…
Gözyaşları toprağa döküldüğünde bile filizlenemeyen bir yürek, kanatsız uçma hayalleriyle kanat çırpar. Gözlerini perdeleyen kirpikler, görmek istemediği gerçeklerden kaçışın nafile çabasıdır. Susuzluğunu boğulmaya değişen bir ruh, denizin kucağında bile yüzmeyi unutur. Serçin Çelik, *Alfabesiz* ve *Çağsızım*’ın ardından *Deniz Kabuğu Yüzemez* ile şiirin derin sularında kararlı adımlarını sürdürüyor. Sözcüklerin ötesine geçen bir dilin peşinde, kırılgan ama güçlü bir anlatıyla okurunu bekliyor.
