Ve ben? Evet. Sanırım, bu hikâyeyi ben yazdım… anlatmak, Unutmamak için! Ve belki bir gün… Bir başka adam, bir başka kadının elini tutarken, fonda bir türkü çalarken bana kadeh kaldıracak: “Bir fırtına tuttu…
Ve ben? Evet. Sanırım, bu hikâyeyi ben yazdım… anlatmak, Unutmamak için! Ve belki bir gün… Bir başka adam, bir başka kadının elini tutarken, fonda bir türkü çalarken bana kadeh kaldıracak: “Bir fırtına tuttu, bizi deryaya kardı…” diye mırıldanarak yazara selam yollayacak… İşte o zaman … Ve o zaman kazanmış olacağız. Bu bir aşk hikâyesiydi. Ben Kerim… Bu hikâyeyi Ben yaşadım. Sevdim. Yandım. Ve hâlâ buradayım. Yaşamakla sınanıyorum. Ama siz, şimdi kitabı kapatabilirsiniz.
