"Tek basıma ne yapabilirim?”, "Sayıca azız, güçsüzüz” gibi önermeler, "sonuca endeksli” ve "meselelere pragmatik bakan” kafaların ürettiği bahaneler olabilir. Eğer ki bir insan, doğru bildiği bir şeye inanıyor…
"Tek basıma ne yapabilirim?”, "Sayıca azız, güçsüzüz” gibi önermeler, "sonuca endeksli” ve "meselelere pragmatik bakan” kafaların ürettiği bahaneler olabilir. Eğer ki bir insan, doğru bildiği bir şeye inanıyor ve onun uğruna bir istikamet dahilinde hareket etmeyi kendine amaç edinmişse, yeri geldiğinde birtakım zorluklara da katlanmayı bilmeli değil mi? Sayıca az olmak haktan sapıldığına delalet olamaz, yeri geldiğinde insan doğru bildiği uğruna tek basına bile mücadele verebilmeli. Bu dünyada insanın verdiği asıl imtihan, hak uğruna, hakkın yolunda bir ideal uğruna ne kadar mücadele ettiğiyle ve istikametten sapıp sapmadığıyla ilintilidir. İçinde bulunduğu koşullar ne kadar zorlayıcı olsa da, yeri geldiğinde tek basına kalsa da doğru bildiğinin pesinden gidenler, Hak uğruna gücün cazibesine kapılmayanlar esas kazananlar olacaktır.
