Şunu çok kez düşünürüm: Acı çekiyoruz, canımız sıkılıyor, gücümüze gidiyor ve yazık ki elimizden pek bir şey gelmiyor... Bu karanlık anlarda edebiyat ortaya çıkıyor, kibarca selamını verip bir köşeye oturuyor…
Şunu çok kez düşünürüm: Acı çekiyoruz, canımız sıkılıyor, gücümüze gidiyor ve yazık ki elimizden pek bir şey gelmiyor... Bu karanlık anlarda edebiyat ortaya çıkıyor, kibarca selamını verip bir köşeye oturuyor. Yanına koşuyoruz, ona sarılıyoruz; ipleri elimize alıyoruz, adaleti sağlıyoruz, haksızdan hesap soruyoruz, bazen de büyük bozgunlara uğruyor, kalemimize diş geçiremiyoruz. Belki de çekilen acıların, can sıkıntılarının bahşettiği tek şey budur, yazmak.