1950'lerin Türkiyesi'nde, henüz televizyonun gölgesi bile düşmemiş, dijital dünyanın esamesi okunmazken, sinema ve basılı eserler kültür hayatının nabzını tutuyordu. O yıllarda, sansürün gölgesinde kalan…
1950'lerin Türkiyesi'nde, henüz televizyonun gölgesi bile düşmemiş, dijital dünyanın esamesi okunmazken, sinema ve basılı eserler kültür hayatının nabzını tutuyordu. O yıllarda, sansürün gölgesinde kalan sinemaya nazaran kitaplar, cesur sayfalarıyla dikkat çekiyordu. İçeriği ancak sayfalarını çevirdikçe anlaşılan bu eserler, çoğu zaman yalnızca kapakları ve isimleriyle okuyucunun ilgisini çekmeyi başarıyordu. İşte bu dönemde, Ertem Eğilmez ve Refik Erduran'ın öncülüğünde Türk okurla buluşan "Damızlık İnsanlar", adeta bir çığır açtı. Dönemin koşullarında, sansasyonel bir ilgiyle karşılandı ve kolayca tüketilen bir eser haline geldi. Peki, aradan geçen onca yıla rağmen, bu tartışmalı kitabı yeniden gün yüzüne çıkarmanın anlamı ne? Belki de geçmişin karanlık bir yüzünü, nostaljik bir hatırlatma olarak bugüne taşımak; unutulmaya yüz tutmuş bir dönemin izlerini sürmek.
