Şairin parmakları daktilonun tuşlarında gezindikçe, her harf bir anıya, her satır bir özleme dönüşüyor. "H"nin gizemli derinliği, içindeki sessiz fırtınaları tetiklerken, adının ilk harfi şiirin satır…
Şairin parmakları daktilonun tuşlarında gezindikçe, her harf bir anıya, her satır bir özleme dönüşüyor. "H"nin gizemli derinliği, içindeki sessiz fırtınaları tetiklerken, adının ilk harfi şiirin satır aralarında saklı kalıyor. Harfler birer birer dizilirken, geçmişin izleri kâğıda dökülüyor; her vuruşta biraz daha yakın, her satırda biraz daha uzak. Kelimeler, yalnızlığın ve arayışın gölgesinde şekilleniyor, daktilonun soğuk metalinde sıcak bir hikâye filizleniyor. Bu sayfalarda, kaybolan bir sevda, unutulmaz bir iz bırakıyor.
