..."Çünkü o yıllarda Gündem ça- lışanı olmak, yalnızca haber peşinde koşmak demek değildi. Her sabah kapıyı açarken gözaltına alınma ihtimalini düşünmek, akşam eve dönerken takip edilip edilmediğini kontrol…
..."Çünkü o yıllarda Gündem ça- lışanı olmak, yalnızca haber peşinde koşmak demek değildi. Her sabah kapıyı açarken gözaltına alınma ihtimalini düşünmek, akşam eve dönerken takip edilip edilmediğini kontrol etmek, çalan her telefonda kötü bir haber alma ihtimalini he- saba katmak demekti. Kısacası, ga- zetecilikle hayat arasındaki sınırın ortadan kalktığı bir döneme adım atmıştım. Ve farkında olmadan, her türlü baskıya, tehdide ve şiddetede ma- ruz kalma ihtimalini de kabul etmiş oluyordum. Ama o günlerde bunu bir fedakarlık olarak görmüyordum. Aksine, uzun yıllar süren cezaevi hayatından sonra ilk kez kendimi ait olduğum yerde hissediyordum. Belki de bu yüzden korkudan çok heyecan duyuyordum. Çünkü önümde açılan yol ne kadar karanlık olursa olsun, sonunda hakikate çıkacağına inanıyordum."..
