Yaşamın anlamını ararken bulduğum tek şey, anlamsızlığın ta kendisiydi. Günler boyu kendime sorduğum sorular, cevapsız kalmaktan öte bir işe yaramıyordu. Çevremde herkesin bir yeri, bir amacı vardı sanki; ben…
Yaşamın anlamını ararken bulduğum tek şey, anlamsızlığın ta kendisiydi. Günler boyu kendime sorduğum sorular, cevapsız kalmaktan öte bir işe yaramıyordu. Çevremde herkesin bir yeri, bir amacı vardı sanki; ben ise boşlukta savruluyordum. İşim, rutinim, hatta oyalanmalarım bile artık beni avutmuyordu. Cinayetler, kurbanlar, hepsi aynı kısır döngüde dönüp duruyordu. Sonra bir şeyler değişti. Başkaları için felaket olan olaylar, benim için bir dönüm noktası oldu. İstemeden de olsa, bu kaosun içinde kendimi buldum. Kimsenin kaderine sevinmedim elbette, ama herkesin bir hesabı görüldüğü bu süreçte, ben de yolumu çizdim. Artık sorularımın cevabını aramıyordum; çünkü cevap, yaşadıklarımın içinde saklıydı.
