Gözleri hep o uzaklarda, yüreği ise geçmişin ağırlığıyla çarpıyor. Sevdiğine kavuşamamanın acısı mı, yoksa onu unutamamanın sancısı mı daha derin? Belki ikisi de aynı yaradan sızlıyor. Bir yanı Mecnun gibi…
Gözleri hep o uzaklarda, yüreği ise geçmişin ağırlığıyla çarpıyor. Sevdiğine kavuşamamanın acısı mı, yoksa onu unutamamanın sancısı mı daha derin? Belki ikisi de aynı yaradan sızlıyor. Bir yanı Mecnun gibi çöllere düşmüş, öte yanı Ferhat misali dağları delmeye çalışıyor; ne var ki ne aşkına ulaşabiliyor ne de ondan vazgeçebiliyor. Günler geçtikçe içindeki fırtına büyüyor, kalbi paramparça oluyor. Dünü bugüne taşıyan bu hikâye, aşkın ve hasretin en çıplak haliyle yüzleşiyor. Yılların getirdiği yalnızlık, kırık bir gönlün sessiz çığlıklarına dönüşüyor. Oysa kimse bilmiyor, asıl savaşın kendisiyle olduğunu.
