Yol kaderin ta kendisidir, şans ise o yolda karşına çıkanlar. Hızır dediğimiz, gölgesinde muhtaçları uyutan ulu bir çınar… Sadri’nin durduğu yer, çevresini kuşatan insanların kaderini değiştiren dörtyol…
Yol kaderin ta kendisidir, şans ise o yolda karşına çıkanlar. Hızır dediğimiz, gölgesinde muhtaçları uyutan ulu bir çınar… Sadri’nin durduğu yer, çevresini kuşatan insanların kaderini değiştiren dörtyol ağzından ibarettir. Keskin virajları alamayanlar yoldan çıkar. Zaman bahanesiyle bekleşirler yol kenarlarında. Şimdinin labirenti ve dünün çıkmazında geçen bu masal Sadri’nin bahçelerde gömülü hatıralarıdır biraz da. Turgut Toygar, Cehennem Ağacı’nda benzersiz bir dil evrenine davet ediyor okuru. Oyun içinde oyun, rüya içinde rüya, kurmaca içinde kurmaca arayan iyi okur için. “Aşk; duymanın, görmenin, bilmenin yittiği yerdedir. Kabul etmez âşık. Reddetmez. Gel denilen yerdedir. Git denilen yerdedir.”
