Adım, anne babamın umutlarını taşıyan bir armağandı; güller gibi şen, gönülleri ferahlatacak bir yaşam sürmem için seçilmişti. Ne var ki, onlar bilmiyordu: ben, acımasızlığın en kör, en genç yüzü olacaktım…
Adım, anne babamın umutlarını taşıyan bir armağandı; güller gibi şen, gönülleri ferahlatacak bir yaşam sürmem için seçilmişti. Ne var ki, onlar bilmiyordu: ben, acımasızlığın en kör, en genç yüzü olacaktım. Gizlediğim o sancılı dizeleri gökyüzüne yazamadım, hayallerim mürekkep gibi kurudu. Gün doğumlarının sıcaklığını, yaşamın bereketini kelimelere dökememenin ağırlığını taşırken, kabullendim artık. Bazı hikâyeler, ancak sessizlikte soluk bulur; benimki de öyle. Kırık dökük cümlelerle, yarım kalan bir şiirin izinde, kendi karanlığımda yol alıyorum.