Yüce, kutsal, uğrundalık, hakikat, maneviyat, dava, ütopya, umut, anlatı ve kurtuluşun olmadığı bir “hiçlik çağı”nda yaşıyoruz. Her şey sığlaştı, yüzeyselleşti, akışkan hâle geldi, pürüzsüzleşti, şeffaflaştı…
Yüce, kutsal, uğrundalık, hakikat, maneviyat, dava, ütopya, umut, anlatı ve kurtuluşun olmadığı bir “hiçlik çağı”nda yaşıyoruz. Her şey sığlaştı, yüzeyselleşti, akışkan hâle geldi, pürüzsüzleşti, şeffaflaştı, saydamlaştı, camlaştı. Dinlerin ve kadim geleneklerin söz konusu ettiği canlı-kanlı-ruhlu “insanın ölümü”nden ve “anlam kaybı”ndan bahsediyoruz. Haz-hız, performans, enformasyon, arzu makinası (desire machine/Deleuze-Guattari), transhümanizmden bahsediyoruz.
