Kemal, İkinci Dünya Savaşı'nın cehenneminde henüz on dokuzundayken ölümün soğuk nefesini ensesinde ilk kez duydu. O günün dehşeti, aradan kırk yıl geçse bile peşini bırakmadı. Savaşın resmi kayıtları İngiltere…
Kemal, İkinci Dünya Savaşı'nın cehenneminde henüz on dokuzundayken ölümün soğuk nefesini ensesinde ilk kez duydu. O günün dehşeti, aradan kırk yıl geçse bile peşini bırakmadı. Savaşın resmi kayıtları İngiltere ve Fransa'nın kayıplarını milyonlarla ifade ederken, unutulan bir gerçek vardı: Aynı acımasız çatışmada Özbek, Tatar, Kırgız, Azeri ve Türk kökenli binlerce asker de hayatını kaybetmişti. Tarih kitapları, bu insanların yaşadığı trajediyi çoğu zaman kuru bir istatistiğe indirger. *Buz Tutan Ateş*, savaşın en büyük insanlık dramını, genç bir askerin gözünden anlatıyor. Resmi tarih, savaşın sağ kalanlar üzerindeki derin izlerini genellikle görmezden gelir. Oysa bu roman, bireyin savaş sırasında ve sonrasında yaşadığı acıların, korkuların ve umutsuzlukların edebi bir yansıması olarak karşımıza çıkıyor. Kemal'in hikâyesi, unutulmuş bir kuşağın sesini duyuruyor.
