Edebiyat dünyasında "büyük roman" etiketi, çoğu zaman eserleri birer kutsal metin gibi sunma eğiliminde oldu. Modernizmin derinliklerine dalan yorumlar, yazarları neredeyse efsanevi bir konuma taşırken…
Edebiyat dünyasında "büyük roman" etiketi, çoğu zaman eserleri birer kutsal metin gibi sunma eğiliminde oldu. Modernizmin derinliklerine dalan yorumlar, yazarları neredeyse efsanevi bir konuma taşırken, postmodern yaklaşım bile bu abartılı bakışı pekiştirmekten geri durmadı. Peki, bu romanlara artık daha sade, daha insani bir gözle bakmak mümkün mü? Azize Erten Bergin’in çalışması, edebiyata yüklenen aşırı anlamları bir kenara bırakıp, Proust’tan Woolf’a, Faulkner’dan Musil’e uzanan isimlerin eserlerini yeniden değerlendiriyor. Üzerlerindeki "başyapıt" ya da "dönüm noktası" gibi ağır sıfatları söküp atarak, onları sıradan okurun gözünde sıradanlaştırmadan, aslında ne anlattıklarına odaklanıyor. Kafka’nın böceğe dönüşen karakterinden Mann’ın büyülü dünyasına kadar, her biri artık sadece bir hikâye olarak değil, ama aynı zamanda birer insan deneyimi olarak karşımıza çıkıyor. Bu kitap, edebiyatı teorik.