Kemal Sayar’ın şiirleri, sessizce açılan bir kapı gibi ruhun derinliklerine uzanır. Üç ayrı kitapta serpilen bu dizeler, artık tek bir nefeste birleşiyor: *Bütün Şiirleri*. Her satır, bir iç hesaplaşmanın…
Kemal Sayar’ın şiirleri, sessizce açılan bir kapı gibi ruhun derinliklerine uzanır. Üç ayrı kitapta serpilen bu dizeler, artık tek bir nefeste birleşiyor: *Bütün Şiirleri*. Her satır, bir iç hesaplaşmanın izlerini taşırken, okuru da o hafiflikle buluşturur. Sözcükler, bir vadiye açılan patika misali, geçmişin yüklerini sırtından indirir; çocukluğun uçurtmalarını gökyüzüne salar gibi. Yazarın kaleminden dökülenler, sadece dizeler değil, bir yolculuğun haritasıdır. Dağlar, vadiler, yazlar ve yenilgiler; hepsi birer durak olarak geçerken, asıl varış noktası insanın kendi içindeki boşluğa bakabilmesidir. Şiir, burada bir ayna olur. Yansıyan, ne geçmişin gölgesi ne de geleceğin endişesidir; sadece anın sıcaklığı, tenine değen bir rahatlamadır. Sayar’ın dizeleri, dağların parçalanıp hepimize karıştığı o anı gösterir: Biz, dağ olduk.
