“Sus! Bunu kimseye anlatmayacaksın.” Anlatacağım baba. Artık öldüm ben. Anlatacağım ve Tanrı da yanıma gelecek ben de ona konuşacağım; Madem bunca kötülüğü yaratıp beni de içine attın…! O ev pek küçüktü…
“Sus! Bunu kimseye anlatmayacaksın.” Anlatacağım baba. Artık öldüm ben. Anlatacağım ve Tanrı da yanıma gelecek ben de ona konuşacağım; Madem bunca kötülüğü yaratıp beni de içine attın…! O ev pek küçüktü, duymaman imkansızdı. Ben küçük bir çocuktum. Hatta bir çocuk bile değildim. Neden duymazdan geldin, beni tek başıma bıraktın. Madem bunca güçlüydün neden o evin içindekileri görmezden geldin. Babamdan bunca mı korktun ya da beni, annemi, ablamı sadece kötülükler için yarattın? O ev pek küçüktü ve sen bir o kadar büyük. Neden ben gibi bir çocuğun sessiz çığlıklarına kulaklarını kapattın. Hadi ben çocuğum, sus dendi sustum. Sana kim sus dedi!
