Müzeyyen Çelik, öykücülüğündeki sadelik ve derinlikle okurunu yeniden kucaklıyor: *Bütün Ağırlıklarım*. Günlük hayatın içinde kaybolup giden anları, çıplak bir gerçeklikle gözler önüne seriyor. Ne gereksiz…
Müzeyyen Çelik, öykücülüğündeki sadelik ve derinlikle okurunu yeniden kucaklıyor: *Bütün Ağırlıklarım*. Günlük hayatın içinde kaybolup giden anları, çıplak bir gerçeklikle gözler önüne seriyor. Ne gereksiz ayrıntıya kaçan uzun betimlemeler, ne de didaktik bir ton var burada; yalnızca hayatın kendi sesiyle konuşan, yalın ama vurucu kesitler. Bir mahalle kızının su sesinde gizlenen hüznü, üç kardeşin umutsuzluğunda yankılanan sessizliği, bir babanın trajedisinde patlayan vicdan azabını okuyorsunuz. Kadın cinayetleri, şiddet, kayıp... Haberlerde duyup geçtiğimiz, kanıksadığımız olaylar, bu sayfalarda insana dönüşüyor. Çelik, sözü uzatmadan, süslemeden anlatıyor; ama her cümle, içine işleyen bir gerçeklik taşıyor. Hayatın ağırlığı, satır aralarında soluk alıyor.
