Emil Michel Cioran’ın *Burukluk*’u, okuru düşüncenin iki yüzü arasında gezdiriyor: bir yanda derin bir huzursuzluk, diğer yanda alaycı bir gülümseme. Sayfalar boyunca süren bu ikili oyun, varoluşun…
Emil Michel Cioran’ın *Burukluk*’u, okuru düşüncenin iki yüzü arasında gezdiriyor: bir yanda derin bir huzursuzluk, diğer yanda alaycı bir gülümseme. Sayfalar boyunca süren bu ikili oyun, varoluşun absürtlüğünü hem sorguluyor hem de onunla dalga geçiyor. Her satır, ciddiyetle mizahın sınırlarında dolaşırken, insanın içindeki çelişkileri ustaca ortaya seriyor. Kısa ama yoğun bir metin olan *Burukluk*, kaygıyı hafifletmeden, onu bir parça gülünç kılmanın yollarını arıyor. Düşüncenin ağırlığına inat, hafif bir dokunuşla.
