Maraş’ın o dar sokaklarında, savaşın izleri henüz tazeliğini koruyordu. Bir zamanlar yedi cepheyi boydan boya geçmiş askerler, evlerine dönmüş, ama barışın huzuru bir türlü yerleşmemişti yüreklerine…
Maraş’ın o dar sokaklarında, savaşın izleri henüz tazeliğini koruyordu. Bir zamanlar yedi cepheyi boydan boya geçmiş askerler, evlerine dönmüş, ama barışın huzuru bir türlü yerleşmemişti yüreklerine. Yanlarında dul kadınlar, şehit anaları, tek başına kalan babalar; hepsi, sanki büyük bir ateşin içinden geçmiş gibiydiler. Ne korku kalmıştı ne de tereddüt. Karşılarına çıkan her zorluğa, adeta ölüme meydan okurcasına göğüs geriyorlardı. Bu, sadece bir direniş değil, bir yeniden doğuşun hikâyesiydi. Tanpınar’ın gözünden, insanın sınırlarını zorlayan bir cesaretin, umudun ve inancın destanıydı bu.
