Yaşamın kırılgan çizgisinde, doğumla ölüm arasında uzanan o ince ipte yürürken, şiir bir renk cümbüşüne dönüşür. Her kelime, gökyüzünde süzülen bulutlar gibi özgürdür; kaderin gölgesini bir gökkuşağının…
Yaşamın kırılgan çizgisinde, doğumla ölüm arasında uzanan o ince ipte yürürken, şiir bir renk cümbüşüne dönüşür. Her kelime, gökyüzünde süzülen bulutlar gibi özgürdür; kaderin gölgesini bir gökkuşağının yansımasıyla çizer. Bazen ağır, bazen hafif, bazen de rüzgârla savrulan bu bulutlar, insanın içindeki sessiz fırtınaları usulca anlatır. Her dize, bir terzinin elinden çıkmış gibi özenle işlenir; gökyüzünün kumaşına hayatın izlerini nakşeder. Kim bilir, belki de her bulutun ardında, bekleyen bir hikâye vardır.