Fevzi Aslan’ın dizeleri, sessizliğin içinden yükselen bir feryat gibi. Her satır, kaybolan anların peşine düşerken bulduğu yalnızlığı anlatıyor; acının derinliklerinde açılan kapılardan geçerken, umudun en…
Fevzi Aslan’ın dizeleri, sessizliğin içinden yükselen bir feryat gibi. Her satır, kaybolan anların peşine düşerken bulduğu yalnızlığı anlatıyor; acının derinliklerinde açılan kapılardan geçerken, umudun en solgun ışığını arıyor. Şiirleri, karanlık dehlizlerde kaybolmuş bir yolcunun adımlarını andırıyor: hem yorgun hem de inatçı. Güneşin sıcaklığına uzanırken bile gölgesinde kalanları unutmayan, yıldızların en berrak anında bile eksikliğini hissettiren bir ses var burada. Düşüncelerin kıyısında gezinen, okuru kendi iç hesaplaşmasına çağıran bir yolculuk sunuyor. Sözcükler, bazen bir nefes kadar yakın, bazen bir hayal kadar uzak; ama her zaman gerçek.
