Yanıyor olmak, yanmak değildir diyor çekirge. Muhabbetin bir tarafını tutsam, diğer tarafı elimde kalıyor. Sömürülüyorum. "44 dereceyi geçti mi, proteinlerin büyük kısmı üç boyutlu yapısını kaybeder," diyor…
Yanıyor olmak, yanmak değildir diyor çekirge. Muhabbetin bir tarafını tutsam, diğer tarafı elimde kalıyor. Sömürülüyorum. "44 dereceyi geçti mi, proteinlerin büyük kısmı üç boyutlu yapısını kaybeder," diyor çekirge. Yanmanın sadece yanmak olmadığını da biliyorum. Varım çünkü, var olmaya devam ediyorum. Uyuyorum. Siyah, pembe, turuncu beyaz. Ölüler. Piyano çalan çekirge yok. Apartman boşluğu - boşluğum tek kalkanım - hatırlıyorum. --- “Ömer Yıldız, şiiri için gerekli ve en güzel sözcükleri bazen akılla, bazen sevgiyle ve bazen de kanırtarak alıp şiirine yerleştiriyor. Telsiz, çitsiz, duvarsız büyük düzlüklerde, yeşilliklerde dolaştırıyor bizi ama bu düzlükleri bazen bir uçurumun kenarında da bitebiliyor Ömer Yıldız’ın...” Yalçın Aydın Ayçiçek
