Günler geçti, söz verdiğin o akşamdan bu yana. "Sabaha gelirim" dedin, ama yıllar birikti ardında. Sevdik, sevilmenin ağırlığını omuzlarımızda taşıdık; aşkın acısını bile bile içtik. "Gülsün hayatımız…
Günler geçti, söz verdiğin o akşamdan bu yana. "Sabaha gelirim" dedin, ama yıllar birikti ardında. Sevdik, sevilmenin ağırlığını omuzlarımızda taşıdık; aşkın acısını bile bile içtik. "Gülsün hayatımız, mutlulukla dolsun" demiştik bir zamanlar. Oysa ayrılık, sözümüzü tutmadı. Güzelliğin bahar gibi tazeyken soldu, gözlerinin mavisi uzaklarda kayboldu. Ağzından bal damlarken bile, yüreğimizdeki acıyı unutamadık. Bir zamanlar sadece bizim olan sevda, şimdi dert oldu. Kalp, seni her an bekledi; hasret, bir gün mutluluğa dönüşecek sanrısıyla avundu. Ama sen, baharda görünür gibi olup sonbaharda kayboldun. Gül yüzlü sevgilim, bu keder bitmeli artık. Ayrılığın acısı, hasretin yükü; ne zaman son bulacak?
