Gecenin sessizliğinde yalnızlık, yüreğin en kuytu köşesine yerleşiverdi. Eskiden demli bir çayın yanında dost sohbetleri, gülüşmeler vardı; şimdiyse sadece boşluk. Bir zamanlar umutla beklenen sesler, artık…
Gecenin sessizliğinde yalnızlık, yüreğin en kuytu köşesine yerleşiverdi. Eskiden demli bir çayın yanında dost sohbetleri, gülüşmeler vardı; şimdiyse sadece boşluk. Bir zamanlar umutla beklenen sesler, artık gelmiyor. Sanki her şey bir anda uzaklaştı, geriye sadece bu hüzünlü yalnızlık kaldı. Acı da olsa gerçek: Gece, eskisi gibi değil. Yanında kimse yokken, yüreğin derinliklerinde yankılanan o boşluğu doldurmak ne kadar da zor.
