Bu, annemle son fotoğrafımız. Ve birlikte diktiğimiz son çiçek. Sonra annem öldü ve yerini Boşluk aldı. İnsan için en büyük travmalardan biri bağlandığı, sevdiği yakınını kaybetmektir. Yaşanan acıyı ve oluşan…
Bu, annemle son fotoğrafımız. Ve birlikte diktiğimiz son çiçek. Sonra annem öldü ve yerini Boşluk aldı. İnsan için en büyük travmalardan biri bağlandığı, sevdiği yakınını kaybetmektir. Yaşanan acıyı ve oluşan boşluğu anlamlandırabilmek ve kaldığı yerden hayata devam edebilmek oldukça zordur. Peki, özellikle çocuklar böylesi durumlarla karşılaştıklarında nasıl başa çıkıyorlar? Yetişkinler olarak nasıl davranmalıyız?
