“Açık bırakılan bir kapı ve dünyanın kaderini değiştiren bir ordu, ne ilginç bir efsane!” Taksinin arka koltuğunda oturan ve Kerkoporta Kapısı’nın yanından geçmekte olan genç bu sözleri aklından geçirmişti…
“Açık bırakılan bir kapı ve dünyanın kaderini değiştiren bir ordu, ne ilginç bir efsane!” Taksinin arka koltuğunda oturan ve Kerkoporta Kapısı’nın yanından geçmekte olan genç bu sözleri aklından geçirmişti, taksicinin duymasına imkân yoktu. Sıkışmış trafikte Bizans surlarına bakmakta olan genç, surların üzerindeki küçük bir dehlizi dikkatlice inceliyor ve bunu Kerkoporta Kapısı olarak düşlüyordu. Oysa düşlediği kapı bir iç kapıydı ve görmesine imkân yoktu. … Rauf son birkaç senedir oldukça içine kapanmış, biraz melankolik yanını keşfetmiş standart bir Türk genciydi. İşe yetişmesi gerekirken Theodosius surlarına bakarak hayalinde imgeler yaratması da bu yüzdendi. Her hayalin bir sonu olduğu gibi onunkini de sonlandıran ve gerçek dünyaya dönmesini sağlayan sıkışmış trafikte çalan bir korna sesi olmuştu.
