Ölümün gölgesi bazen sandığımızdan daha yakın durur. Kimse ona sırt çeviremez, kaçmaya çalıştıkça ayaklarımız bizi onun kollarına doğru sürükler. Kadın, bu gerçeği yıllardır yalnızca kendisiyle paylaşıyor…
Ölümün gölgesi bazen sandığımızdan daha yakın durur. Kimse ona sırt çeviremez, kaçmaya çalıştıkça ayaklarımız bizi onun kollarına doğru sürükler. Kadın, bu gerçeği yıllardır yalnızca kendisiyle paylaşıyor. Herkese "Dünyalar güzeli bir kocam var," diye anlatırken aslında biliyor: O çoktan gitti. Yine de onun sesi kulaklarında, gölgesi adımlarını takip ediyor. Sadece kendisi görüyor, sadece kendisi duyuyor. Peki ya gerçeklik? O da mı kaybolup gitti yoksa bu hayalet, sevginin son perdesi mi? Bir kadının iç hesaplaşması, kaybın sessiz çığlığı...