Hemedi bê piya ewro sone bırr ke koliyanê zımıstani biyarê peyser. Çê de, çêney ki kar u gureyê maya musenê, layık ke kar u gureyê cuamerdi rew ra musenê. Hemedi dewe de ju çênekê ra zaf heskerdêne, nameyê na…
Hemedi bê piya ewro sone bırr ke koliyanê zımıstani biyarê peyser. Çê de, çêney ki kar u gureyê maya musenê, layık ke kar u gureyê cuamerdi rew ra musenê. Hemedi dewe de ju çênekê ra zaf heskerdêne, nameyê na çêneke Elife biye. Layık ke piyê xo de şiyene koliya ya ki kar u gureyê bini. Xo xo de vatêne ez endi beno azeb. Hemedi wastêne ke na xebere Elife dero. Tekıt şı teber, xeyle Elifa feteliya, axêri pê bananê yına de a diye. Vost şı leyê Elife, aye sêr kerd ke Hemed nayo vostena hatê aye ra yeno, çêfê xo ama hurêndi. Eke ama rast Elife sılam da cı, cı rê vat: -Elife to zana ez eyro se kena? -Nê nê, se kena? -Ez, piyê mı, ma ewro sonimê zımê Suati koliyanê zımıstani ayme pêser xo rê. Se ke Hemedi na qesa Elife rê vatê, a murijiye. Çêfo ke nişiyay bi riyê Elife, bi vind şi. Çıko ke, Hemedi wastine ke, Elife ki bızano ke Hemed henda beno azeb. -Tı se kena ewro Elife? -To rê çı, ez se kena? Se ke va to rê çı, ebe kayê sımsıma tekıte hatê keyi ra şiye. Elife, tenê ki hêrsıne biye.
