Çocukluk yıllarım, öfkeli yazıların ve mahalle duvarlarına kazınmış aşk şiirlerinin arasında geçti. Okul sıralarında edebiyata tutuldum, unutulmuş kelimeleri yürekten sevdim. Hayat beni defalarca yaraladı; beş…
Çocukluk yıllarım, öfkeli yazıların ve mahalle duvarlarına kazınmış aşk şiirlerinin arasında geçti. Okul sıralarında edebiyata tutuldum, unutulmuş kelimeleri yürekten sevdim. Hayat beni defalarca yaraladı; beş yaşında yetim kaldım, on beşimde sınıf tekrarı yaptım. Yaz aylarında fabrikalarda çalıştım, sonra aklımı başıma toplayıp okumaya, yazmaya sarıldım. Öğretmen olmak varken asker oldum, işsiz kaldım, memur oldum, yönetici oldum... Zamanın treniyle bu güne geldim işte. Hep arka planda kalan, konuşmaktan çok yazmayı seçen biriydim. Geçen yılların izlerini, acı tatlı anılarını yok olup gitmesine gönlüm razı olmadı. Şiirin engin sularında buldum kendimi ve sizlerle paylaşmak istedim bu yolculuğu.
