Halil Paşa’nın son istirahatgâhı, yıllar sonra bile içimi burkan bir sessizlikle karşılıyor beni. Onun adına bir anıt dikmek, hatıralarını yaşatacak bir köşe oluşturmak düşlerimiz arasındaydı; Harbiye’nin…
Halil Paşa’nın son istirahatgâhı, yıllar sonra bile içimi burkan bir sessizlikle karşılıyor beni. Onun adına bir anıt dikmek, hatıralarını yaşatacak bir köşe oluşturmak düşlerimiz arasındaydı; Harbiye’nin bahçesinde, Felahiye Şehitleriyle birlikte anılacak bir eser... Ne yazık ki bu fırsat elimizden kayıp gitti. Paşa’ya ait hiçbir eşya, madalya ya da belge kalmamıştı geriye. O an yaşadığım hayal kırıklığı, içimi derin bir hüzünle doldurdu. Ta ki Paşa Babam’ın sesi zihnimde yankılanana dek: *"Üzülme evladım, vatan sağ oldukça nice Halil Paşalar gelecek. Sen görevini yerine getir; gerisi boş. Bu yolda çektiğin acılar seni yolundan döndürmesin."* Bu sözler, beni umutsuzluğun karanlığından çekip çıkardı. Onun rehberliği, her zamanki gibi doğru yolu gösterdi. Ruhu şad olsun, sonsuz rahmetle anıyorum.
