Gece, sessizliğin içinde biriktirdiği sözlerle konuşur Metin Kaygalak’ın sayfalarında. Her kelime, bir yara gibi açılır; her cümle, unutulmuş bir anının izini sürer. Düşler ve gerçekler arasında kaybolan bir…
Gece, sessizliğin içinde biriktirdiği sözlerle konuşur Metin Kaygalak’ın sayfalarında. Her kelime, bir yara gibi açılır; her cümle, unutulmuş bir anının izini sürer. Düşler ve gerçekler arasında kaybolan bir dilin peşine düşer yazar, kendi sesini ararken bulduğu her heceyi dikiş iğnesiyle yeniden dizer. Acının, özlemin ve direnişin harflerle örüldüğü bu kitap, okurunu yalnızca okuyan değil, hisseden biri olmaya çağırır. Sayfalar ilerledikçe, içindeki boşluklar dolsun ister gibi, eksik kalan her şeyi tamamlamak için fısıldar. Kâğıda dökülen her satır, bir nefes alıp veriş kadar doğaldır; yine de her biri, derin bir sessizliğin içinde patlayan bir çığlık gibidir.
