İnsan, ateşten geçmiş bir yolcudur belki de; her adımında yeni bir yanık izi taşır. Ama bazı sorular öyle derindir ki, tek bir yanıtla savuşturamazsın onları. Hayat, ağır sözcüklerin gölgesinde şekillenir…
İnsan, ateşten geçmiş bir yolcudur belki de; her adımında yeni bir yanık izi taşır. Ama bazı sorular öyle derindir ki, tek bir yanıtla savuşturamazsın onları. Hayat, ağır sözcüklerin gölgesinde şekillenir bazen; kelimeler birer duvar gibi yükselir, anlamlar ise içine gömülür. Şadi Oğuzhan’ın satırlarında, bu sessiz boğulmanın izini sürersin. Kısa ama yoğun bir anlatıyla, insanın kendi labirentine düşüşünü okursun. Her cümle, bir kapı aralığıdır; ardında ne var, bilmezsin. Yalnızca bilirsin ki, o kapıdan geçmek zorundasındır.
