Yağmurun anlamı kalmadı artık. Ne yağarsa yağsın, ne de yağmasın; umurunda değil. "Hangi toprağa düşersen düş," diyor, "benim dünyamda ister yağ, ister yağmasın." Kulaklarını tıkamış yağmurun sesine, sırtını…
Yağmurun anlamı kalmadı artık. Ne yağarsa yağsın, ne de yağmasın; umurunda değil. "Hangi toprağa düşersen düş," diyor, "benim dünyamda ister yağ, ister yağmasın." Kulaklarını tıkamış yağmurun sesine, sırtını dönmüş geçmişe. Perdeleri sıkıca çekmiş, pencereleri çivilemiş gibi kapatmış. Müziği sonuna kadar açmış, gürültüyle doldurmuş odayı. "Yağmur, sen hangi iklime düşersen düş," diye mırıldanıyor, "benim için fark etmez artık." Yıllarca yağmurun o huzur veren sesine kanmıştı. Şimdiyse anlıyor: "Aldandım, boş bir hayalin peşinden koştum." Artık ne yağsa, ne de yağmasa umrunda değil. "Hangi iklime düşersen düş," diyor içinden, "benim dünyamda yağmurun yeri yok.
