Kırım, yüzyıllardır hüznün ve ayrılığın izlerini taşıyan bir coğrafya olarak belleklerde yer edinir. "Men bu yerde yaşalmadım / Yaşlığıma doymadım" dizeleri, 1944’te yaşanan büyük sürgünün acısını en yalın…
Kırım, yüzyıllardır hüznün ve ayrılığın izlerini taşıyan bir coğrafya olarak belleklerde yer edinir. "Men bu yerde yaşalmadım / Yaşlığıma doymadım" dizeleri, 1944’te yaşanan büyük sürgünün acısını en yalın haliyle anlatır. Bir gecede evlerinden, yurtlarından koparılan binlerce Kırım Tatarı, tarihin karanlık sayfalarına gömülen bir dramın parçası oldu. 1783’te Rusya’nın işgaliyle başlayan süreç, zamanla sistematik bir yok etme politikasına dönüştü. Toprakları ellerinden alınan, kimlikleri tehdit edilen Kırım Türkleri, 19. yüzyılda yaşanan savaşlar ve zorunlu göçlerle sayıları iki milyona yaklaşan bir nüfus kaybına uğradı. 1944 sürgünü ise bu zulmün en acımasız yüzüydü. İsmail Bey Gaspıralı’nın mücadelesi ve Kırım’ın kaderi, unutulmaması gereken bir direnişin hikâyesidir.
