Sonbaharın solgun ışığında, kopup giden bir yaprak gibi; sözcükler de bazen yüreğin en derin yerinden kayıp gider. "Bir Sonbahar Elması", bu kayıp anlarının peşine düşen, hüzünle yoğrulmuş bir şiirsel yolculuk…
Sonbaharın solgun ışığında, kopup giden bir yaprak gibi; sözcükler de bazen yüreğin en derin yerinden kayıp gider. "Bir Sonbahar Elması", bu kayıp anlarının peşine düşen, hüzünle yoğrulmuş bir şiirsel yolculuk sunuyor. Her dize, ayrılığın acı veren sessizliğini fısıldıyor; terk edilenin çaresiz çığlığı, rüzgârın uğultusunda eriyip gidiyor. Sanki bir elma dalından düşerken, kopma anının keskinliğini hissedersiniz: ani, kaçınılmaz ve geri dönüşü olmayan. Kitap, vefasızlığın soğuk yüzüyle karşılaşırken, insanın içindeki o son "bekle" sesinin nasıl da boğazında düğümlendiğini anlatıyor. Kırılgan bir anın, kâğıda dökülmüş hali...
