Gözlerdeki yaş izleri, dudaklardaki o son gülümseme artık eskisi kadar derinden vurmuyor içine. Hesaplar, dönüşler, kalınan yerler... Hepsi birer anıya karışıp gidiyor. Hayat da ölüm de aynı kapıya çıkıyor…
Gözlerdeki yaş izleri, dudaklardaki o son gülümseme artık eskisi kadar derinden vurmuyor içine. Hesaplar, dönüşler, kalınan yerler... Hepsi birer anıya karışıp gidiyor. Hayat da ölüm de aynı kapıya çıkıyor zamanla; ne fark eder ki? Önemli olan, geride bıraktığın hasretin ağırlığıyla yürümek. Adım adım, yola devam etmek. Artık durmak yok, dönmek de. Sadece gitmek var; o da yetiyor zaten. Bir psikoloğun şiir satırlarında, kaybolan anların ve kırılan umutların izini sürüyorsun. Kelimeler, sessiz çığlıkları fısıldıyor kulağına.