Arıların kanatlarının kendi ağırlıklarını taşıyamayacağı, bu yüzden uçmalarının bilimsel olarak imkansız olduğu söylenmişti bir zamanlar. Peki ya arılar bunu duysaydı? Belki de bazıları, "Doğru, ben uçamam,"…
Arıların kanatlarının kendi ağırlıklarını taşıyamayacağı, bu yüzden uçmalarının bilimsel olarak imkansız olduğu söylenmişti bir zamanlar. Peki ya arılar bunu duysaydı? Belki de bazıları, "Doğru, ben uçamam," diye düşünür, kanatlarını açmaya cesaret edemezdi. İnsan da böyle değil midir? Toplumun çizdiği sınırlar, kendi kendimize koyduğumuz engeller, hep güvenli bir alanda kalma isteğimizden kaynaklanmaz mı? Oysa huzur, daracık bir alanda aynı döngülerin içinde sıkışıp kalmakla değil, keşfetmekle, cesaretle, bilinmeyene adım atmakla gelir. Dünya, sonsuz bir macera gibi işliyor; her an yeni bir şey öğrenmeye, görmeye, yaşamaya davet ediyor. Sen bu muhteşem düzende neredesin? Kendi kabuğuna çekilip, elindekileri yeterli görerek, aslında neler başarabileceğini fark etmeden mi geçip gideceksin? Gözlerini aç, kalbini dinle, zihnini serbest bırak. Sen, benzersiz bir varlığın parçasısın; sınırlarını değil,.
