Yaşam, her birimizin farklı bir istasyondan bindiği, rotası belirsiz bir yolculuk. Kimisi bu serüvene umutla adım atarken, kimisi geçmişin gölgesinde sürüklenir; kimi yalnızlığı bir liman bilir, kimi ise…
Yaşam, her birimizin farklı bir istasyondan bindiği, rotası belirsiz bir yolculuk. Kimisi bu serüvene umutla adım atarken, kimisi geçmişin gölgesinde sürüklenir; kimi yalnızlığı bir liman bilir, kimi ise kalabalığın içinde bile yabancılaşır. Nurhan Suerdem, *Bir Maruzatım Var Peder; Perilere İnanıyorum..* ile gürültülü sokakların, sessiz odaların, iç içe geçmiş hayatların arasında kaybolan seslere kulak veriyor. Kimi zaman duymazdan geldiğimiz, kimi zaman bastırmaya çalıştığımız, kimi zaman da var gücümüzle sahiplendiğimiz o hüzünlü, o umutlu, o çelişkili fısıltılar... Annenin kırgınlığı, çocuğun kendinden kaçışı, kardeşin sınırlarını aşan sahiplenişi, yalnızlığın ağırlığı ya da aidiyetin zorluğu... Bu kitap, etrafımızı saran kalabalığın içinde kaybolmuş hislerine, şefkatle dokunuyor; onları anlamaya, belki de affetmeye çağırıyor.