Leyla, bütün bir hayatı boyunca her şeyi kuşlara yem verir gibi yaşadı. Küçük adımlarla yürüdü, aniden kafasını çevirip hiç etrafına bakmadı, hep küçük baktı, lokmaları ağzına küçük küçük bölüp attı, hiç bir…
Leyla, bütün bir hayatı boyunca her şeyi kuşlara yem verir gibi yaşadı. Küçük adımlarla yürüdü, aniden kafasını çevirip hiç etrafına bakmadı, hep küçük baktı, lokmaları ağzına küçük küçük bölüp attı, hiç bir ekmeğin kenarını kocaman ısırmadı, iç çekişleri de küçüktü, sızlanmaları da, sevgisi de, acısı da. Hayatında “tek bir kez” büyük oldu, herkesi, her şeyi karşısına aldı, orada da eline yüzüne bulaştırdı hayatını, ondan sonra yine hep küçük, küçük, küçük.