Engin Deniz Eriş’in kaleminden çıkan bu satırlar, yalnızca bir anlatı değil; bir yaşam kesiti, bir yürekten dökülenler. Sözcükler, kimi zaman suskunluğun yerine geçer, kimi zaman da duyulmayı bekleyen bir…
Engin Deniz Eriş’in kaleminden çıkan bu satırlar, yalnızca bir anlatı değil; bir yaşam kesiti, bir yürekten dökülenler. Sözcükler, kimi zaman suskunluğun yerine geçer, kimi zaman da duyulmayı bekleyen bir çığlık olur. İşte bu kitap da öyle: ne sıradan bir öykü, ne de alışılagelmiş bir edebiyat denemesi. Kendi içinde taşıdığı anlamı, okuyanın gözünde bambaşka bir yere koyacak kadar özel. Anlatılan, bir kanser yolculuğu değil yalnızca; insanın kendiyle, hayatla ve umutla kurduğu ilişkinin izleri. Duygular, kimi zaman aforizmaların sade gücüyle, kimi zaman da hikâyenin akışında kendini gösteriyor. Belki de en güzeli, bu satırların ardında yatan sessiz çağrı: paylaşmak, anlamak ve bir nebze olsun fark yaratmak. Kitabın her satırı, aynı zamanda bir köprü. Okuyanın elinden tutup, ihtiyaç sahiplerine uzanan bir yardım eli. Tanımadığınız birinin hayatına dokunmanın, belki de en samimi yolu. Çünkü iyilik, bazen.