Sevgilinin ateş rengi saçları, yüreğindeki isyanla buluştuğunda alev alıyor her şey. Devrimin korunda pişen bir yürek, başını eğmeden yürüyor karanlık kuyuların kıyısından. Düşmanların tuzakları, hain…
Sevgilinin ateş rengi saçları, yüreğindeki isyanla buluştuğunda alev alıyor her şey. Devrimin korunda pişen bir yürek, başını eğmeden yürüyor karanlık kuyuların kıyısından. Düşmanların tuzakları, hain bakışlar, her adımda pusuda bekleyen ölüm... Ama o, Küpe Dağı’nın yamacına yaslanmış, sevgilisinin gözlerinden süzülen maviliğe sığınıyor. Gerilen bedeni kopacakmış gibi, her an tetiğe basılacakmış gibi gergin. Hangi yöne dönse, acımasız bir kader bekliyor onu. Rüzgâr, kızıl saçları yüzüne savururken bile, isyanın adı oluyor nefesi.
