1940’ların Ankara’sında, devlet dairelerinin gri koridorlarında geçen bir hayatın samimi izleri... Selahattin Çiftçi, bürokrasinin arka odalarına düşen notları, resmi yazışmaların ötesinde bir sesle aktarıyor…
1940’ların Ankara’sında, devlet dairelerinin gri koridorlarında geçen bir hayatın samimi izleri... Selahattin Çiftçi, bürokrasinin arka odalarına düşen notları, resmi yazışmaların ötesinde bir sesle aktarıyor. Mektuplar, bir memurun günlük rutinini, mesai saatlerinin monotonluğunu, amirlerle yaşanan küçük gerilimleri ve ofis dedikodularının ardındaki insani halleri anlatıyor. Fakat satır aralarında, sadece kâğıda dökülen sözcükler değil, dönemin sosyal dokusuna sinen umutlar, hayal kırıklıkları ve sessiz isyanlar da beliriyor. Resmiyetin cilası altında, sıradan bir bürokratın kaleminden çıkan bu satırlar, devletin soğuk yüzünün ardındaki insanı gösteriyor; hem kendi yalnızlığına hem de sistemin çarklarına sıkışmış bir adamın iç hesaplaşmasını.
