Gözlerini eski bir fotoğraftaki kadının donuk bakışlarından alamıyordu; sanki o solgunluk, yıllardır içine gömülü kalan soruların yankısıydı. Odada çınlayan şarkı sözleri, keskin bir bıçak gibi zihnine…
Gözlerini eski bir fotoğraftaki kadının donuk bakışlarından alamıyordu; sanki o solgunluk, yıllardır içine gömülü kalan soruların yankısıydı. Odada çınlayan şarkı sözleri, keskin bir bıçak gibi zihnine saplanıyordu: *"Söylemediğin söz, dallarda nasıl yeşerir?"* Her şeyin rayında gitmediği anlar, bazen öyle ağır basıyordu ki, yolunda gidenler bile gölgede kalıyordu. Oysa bu gerçeğin sivri ucu, tam da o karanlık boşluğun içinde parlıyordu işte. Düşünceleri, bilinmezliğin labirentinde koşar adım ilerlerken, tereddütlerin gölgesinde bir başına kalakalmıştı.